Śladami koreańskich mistrzów herbaty

Śladami koreańskich mistrzów herbaty? - tytuł jest nieco mylący.. W Korei miejsca rozwoju tradycji herbacianych znajdują się na krańcu półwyspu  i praktycznie ograniczają się do kilku świątyń buddyjskich. Choć obecnie powstają obszerne opracowania nad historią kultury herbaty. Większość badaczy kultury naukowców w tym Koreańczyków zgadza się opinią że nie zachowała się kultura herbaciana dawnych dynastii.

Świątynia Hwaeomsa    

( 화엄사 華嚴寺)

Świątynia  Hwaeomsa -  Gurye - góry Jiri -najstarsze miejsce upraw herbaty w Korei?

Hwaeomsa? Ssanggyesa?

To nie świątynia Hwaeomsa w pobliżu miasta Gurye jest uważana za miejsce narodzin kultury herbacianej w Korei. Oficjalnie za miejsce początków kultury herbacianej w Korei uważa się świątynię Ssanggyesa, położoną w Hwagae-dong (również pasmo gór Jiri). Ponieważ założenie świątyni Ssanggyesa w Hwagae-dong miało miejsce pod koniec okresu Silla, za panowania Mistrza Jingama, uważa się, że krzewy herbaciane po raz pierwszy zasadzono w pobliżu świątyni Hwaeomsa w Gurye.

Zakładając, że herbata nie była uprawiana w Hwagae-dong, w tamtym czasie nie było tam żadnej świątyni

 Świątynię Hwaeomsa otaczają niewielkie pojedyncze ogrody herbaciane, wokół których rosną również dzikie krzewy herbaciane. Na terenie świątyni znajduje się kilka pomieszczeń w których przetwarza się liście w herbatę. Cały proces produkcyjny traktowany jest jako praktyka duchowa. Parzenie  listków herbaty służy do wprowadzeniu atmosfery spokoju, kontemplacji czy samoobserwacji. 

Galeria  Gochasu Jakseol.

W pobliskim miasteczku Gurye znajduje się kilka galerii, w których można skosztować herbat z dzikich krzewów herbacianych, od wieków rosnących głęboko w górach Jiri.

 Tak jest na przykład w galerii Gochasu Jakseol.

 Właściciel organizuje płatne wydarzenia, podczas których można delektować się jego ręcznie robioną herbatą. Wyjaśnia, że ​​jest to zielona herbata wytwarzana z dzikich liści herbacianych z odległych zboczy gór Jirisan. Stosowana jest dawna produkcji dzieki ktorej powstaje zielona herbata, wytwarzana w dziewięcioetapowym procesie prazenia i suszenia.

1. Choui Seonsa ( 草衣禪師1786-1866 ) 

 초의선사 탄생지

Miejsce urodzenia Choui Seonsa   Muan 

 (新基里 三鄕面 務安郡) 초의선사 탄생지

 Działalność mistrza Choui Seonsa (1786-1866 ) przyczyniła się do odrodzenia obecnie praktykowanych tradycji herbacianych Korei

Skansen w Muan

Jest to atrakcja turystyczna poświęcona herbacie, położona na obrzeżach miasta Mokpo.

Na terenie  skansenu  mozemy  odwiedzic zrekonstruowany dom rodzinny mnicha :

jest to tradycyjna koreańska chata kryta strzechą, która odtwarza warunki, w jakich urodził się i wychował Mistrz Choui

W skansenie, położonym na zboczu wzgórza, znajduje się miniaturowy ogród herbaciany i repliki tradycyjnych budynków. To miejsce, w którym można poznać historię koreańskiej ceremonii parzenia herbaty, obejrzeć tradycyjne naczynia do herbaty i wziąć udział w warsztatach Drogi Herbaty (Da-Do (tradycyjnej ceremonii herbacianej?........).Można odwiedzić zrekonstruowany dom rodzinny mnicha.

To tradycyjna koreańska chata kryta strzechą, która odtwarza warunki, w jakich urodził się i wychował Mistrz Choui.

 Godny uwagi jest tradycyjny koreanski ogród ze stawemi pawilonem 

Świątynia Chilbul-sa 지리산 칠불사

Świątynia Chilbul-sa w Risan  obecnie  jest filią świątyni Ssanggyesa, głównej świątyni 13. diecezji Zakonu Jogye Buddyzmu Koreańskiego,

W 1828 roku, podczas wizyty w pustelni Chilbul  na Górze Jiri, mistrz Choui przełumaczył  teskt z chińskiej encyklopedii z końca XVI wieku „Chasinjeon( 茶神傳)- (Kronika Ducha Herbaty) jako prosty poradnik o parzeniu i piciu herbaty. W 1830 roku, po powrocie do Ilchi-am, sporządził gotową kopię swojego szybko napisanego tekstu.

Ajabang 亜字房(아자방)

Świątynia Daeheungsa大興寺- 대흥사

 Pustelnia Iljiam  一枝庵   (일지암)

         Pustelnia Iljiam

   Choui Seonsa pędził większość swojego życia w pustelni Iljiam (일지암), należącej do kompleksu świątynnego Daeheungsa. Miejsce to stało się centrum spotkań ówczesnej elity intelektualnej i artystycznej.

Okolice Gangjin  강진군 

Dasan Chodang 茶山草堂　（다산초당） 

Miejsce wygnania Jeong Yak-yonga

Dasan Chodang 茶山草堂

Kim był Jeong Yak-yong?

czyli AI  świetnie zbiera informacje -

Jeong Yak-yong (丁若鏞, 1762–1836), jeden z najwybitniejszych uczonych szkoły Silhak (Nauk Praktycznych) w późnym okresie dynastii Joseon, odegrał kluczową rolę w odrodzeniu koreańskiej kultury herbacianej. Jego silny związek z herbatą odzwierciedla nawet jego najsłynniejszy pseudonim artystyczny – Dasan (茶山), który dosłownie oznacza „Herbaciana Góra”.

Działalność i pasja herbaciana Jeong Yak-yonga skupiały się wokół kilku kluczowych obszarów:

1. Herbata jako lekarstwo na wygnaniu (w Gangjin)

Jeong Yak-yong spędził 18 lat na wygnaniu w powiecie Gangjin (prowincja Jeolla Południowa). Początkowo cierpiał tam na chroniczne problemy z żołądkiem i przewodem pokarmowym. W dziko rosnących na okolicznych wzgórzach krzewach herbacianych odkrył lecznicze właściwości, które pomogły mu odzyskać zdrowie. Herbata stała się dla niego nie tylko lekarstwem dla ciała, ale też środkiem na zachowanie jasności umysłu podczas pisania setek dzieł naukowych.

2. Dasinjye (다신계, 茶信契) – Herbaciane Przymierze

Tuż przed powrotem z wygnania do rodzinnego domu w 1818 roku, Dasan założył wraz ze swoimi 18 uczniami z Gangjin stowarzyszenie o nazwie Dasinjye. Słowo sin (信) oznacza wierność i zaufanie. 

    • Zobowiązanie uczniów: Uczniowie obiecali zbierać co roku liście herbaty, przetwarzać je według wytycznych mistrza i wysyłać mu gotowy produkt wraz z napisanymi przez siebie pracami naukowymi. 

    • Tradycja: Przymierze to pomogło utrzymać bliską więź między mistrzem a uczniami oraz zapoczątkowało ciągłość produkcji herbaty w regionie Gangjin na kolejne pokolenia.

3. Autorska metoda produkcji – Samjeung-samsae (삼증삼쇄)

Dasan preferował herbatę prasowaną w małe krążki, przypominające ciasteczka (tzw. tteokcha lub dabyong). Sam opracował i rygorystycznie egzekwował specjalną metodę jej obróbki zwaną Samjeung-samsae (三蒸三曬): 

    • Liście herbaty były trzykrotnie parowane i trzykrotnie suszone na słońcu.

    • Następnie mielono je na bardzo drobny proszek, mieszano z czystą wodą źródlaną z formacji skalnych i formowano w małe bloki. 

 Herbata jako spoiwo relacji

To właśnie pod wpływem Dasana mnich Choui rozwinął swoją pasję, która przyniosła mu miano "Koreańskiego Świętego Herbaty" (Chaseong). Dasan, który przyjął swój pseudonim od "Herbacianej Góry" (Mt. Dasan) w Gangjin, nauczył Choui właściwych metod zbioru, suszenia i parzenia dzikiej zielonej herbaty.

Dzięki tym wspólnym doświadczeniom i podróżom Choui napisał później fundamentalne dzieła dla koreańskiej drogi herbaty, w tym słynny poemat Dongdasong (Hymn do Wschodniej Herbaty). Do końca życia Dasana (zmarłego w 1836 roku) obaj myśliciele regularnie przesyłali sobie listy oraz paczki z liśćmi herbaty, udowadniając, że prawdziwa przyjaźń potrafi przekroczyć granice klasowe i religijnei. 

Świątynia  Baekryeon (白蓮寺)  Gangjin  

W Gangjin, gdzie znajduje się świątynia, herbata jest uprawiana od czasów dynastii Koryo .

Odkrycie „kamienia do   mielenia herbaty” podczas wykopalisk powierzchniowych na stanowisku świątyni jest tego dowodem. Co więcej, w okresie  herbata była ulubionym zwyczajem mnichów.

Świątynia Baengnyeonsa zajmuje ważne miejsce w odrodzeniu kultury herbaty w późnym okresie dynastii Joseon. 

Zainspirowane kilkudniowym pobytem w herbacianych okolicach 

w górach na krańcu Półwyspu Koreańskiego (maj 2026 r.)