Śladami koreańskich mistrzów herbaty

Śladami koreańskich mistrzów herbaty? - tytuł jest nieco mylący.. W Korei miejsca rozwoju tradycji herbacianych znajdują się na krańcu półwyspu  i praktycznie ograniczają się do kilku świątyń buddyjskich. Choć obecnie powstają obszerne opracowania nad historia kultury herbaty . Większość badaczy kultury naukowców w tym Koreańczyków zgadza się opinią że nie zachowała się kultura herbaciana dawnych dynastii jak np. Koryo(918–1392). 

Świątynia  Hwaeomsa  Gurye  

najstarsze miejsce upraw herbaty w Koreii ?

Obecnie  świątyna  Ssanggyesa  uwżana  jest  za miejsce narodzin  kultury herbaty w Korei. Jednakże ponieważ założenie świątyni Ssanggyesa w Hwagae-dong w Jirisan miało miejsce w późnym okresie Silla pod rządami Mistrza Jingam, istnieje pogląd, że krzewy  herbaciane po raz pierwszy posadzono w pobliżu świątyni Hwaeomsa w Gurye.

 Rozumując, że nie zasadzono by ich w Hwagae-dong, gdzie nie było żadnej świątyni.

 

 Choui Seonsa (  草衣禪師1786-1866 ) 

 Miejsce urodzenia Choui Seonsa    Muan  (新基里 三鄕面 務安郡) 초의선사 탄생지

 Działalność mistrza Choui Seonsa (1786-1866 ) przyczyniła się do odrodzenia do obecnie praktykowanych tradycji herbacianych Korei

Skansen

Zrekonstruowany dom rodzinny: tradycyjna koreańska chata kryta strzechą, która odtwarza warunki, w jakich urodził się i wychował Mistrz Choui

 Skansen  to muzeum i pawilony herbaty: Miejsca, w których można poznać historię koreańskiej ceremonii parzenia herbaty, obejrzeć tradycyjne naczynia oraz wziąć udział w warsztatach Dado (tradycyjnej ceremonii herbacianej).

Świątynia Chilbul-sa   지리산 칠불사

Świątynia Chilbul-sa w Risan  obecnie  jest filią świątyni Ssanggyesa, głównej świątyni 13. diecezji Zakonu Jogye Buddyzmu Koreańskiego,

W 1828 roku, podczas wizyty w pustelni Chilbul  na Górze Jiri, mistrz Choui przełumaczył  teskt z chińskiej encyklopedii z końca XVI wieku „Chasinjeon( 茶神傳)- (Kronika Ducha Herbaty) jako prosty poradnik o parzeniu i piciu herbaty. W 1830 roku, po powrocie do Ilchi-am, sporządził gotową kopię swojego szybko napisanego tekstu.

Ajabang 亜字房(아자방)

Świątynia Daeheungsa 대흥사

         Pustelnia Iljiam

   Choui Seonsa pędził większość swojego życia w pustelni Iljiam (일지암), należącej do kompleksu świątynnego Daeheungsa. Miejsce to stało się centrum spotkań ówczesnej elity intelektualnej i artystycznej.

Okolice Gangjin  강진군 

Dasan Chodang 茶山草堂　（다산초당） 

Miejsce wygnania Jeong Yak-yonga

Dasan Chodang 茶山草堂

Kim był Jeong Yak-yong?

AI  swietnie zbiera informacje

Jeong Yak-yong (丁若鏞, 1762–1836), jeden z najwybitniejszych uczonych szkoły Silhak (Nauk Praktycznych) w późnym okresie dynastii Joseon, odegrał kluczową rolę w odrodzeniu koreańskiej kultury herbacianej. Jego silny związek z herbatą odzwierciedla nawet jego najsłynniejszy pseudonim artystyczny – Dasan (茶山), który dosłownie oznacza „Herbaciana Góra”.

Działalność i pasja herbaciana Jeong Yak-yonga skupiały się wokół kilku kluczowych obszarów:

1. Herbata jako lekarstwo na wygnaniu (w Gangjin)

Jeong Yak-yong spędził 18 lat na wygnaniu w powiecie Gangjin (prowincja Jeolla Południowa). Początkowo cierpiał tam na chroniczne problemy z żołądkiem i przewodem pokarmowym. W dziko rosnących na okolicznych wzgórzach krzewach herbacianych odkrył lecznicze właściwości, które pomogły mu odzyskać zdrowie. Herbata stała się dla niego nie tylko lekarstwem dla ciała, ale też środkiem na zachowanie jasności umysłu podczas pisania setek dzieł naukowych.

2. Dasinjye (다신계, 茶信契) – Herbaciane Przymierze

Tuż przed powrotem z wygnania do rodzinnego domu w 1818 roku, Dasan założył wraz ze swoimi 18 uczniami z Gangjin stowarzyszenie o nazwie Dasinjye. Słowo sin (信) oznacza wierność i zaufanie. 

    • Zobowiązanie uczniów: Uczniowie obiecali zbierać co roku liście herbaty, przetwarzać je według wytycznych mistrza i wysyłać mu gotowy produkt wraz z napisanymi przez siebie pracami naukowymi. 

    • Tradycja: Przymierze to pomogło utrzymać bliską więź między mistrzem a uczniami oraz zapoczątkowało ciągłość produkcji herbaty w regionie Gangjin na kolejne pokolenia.

3. Autorska metoda produkcji – Samjeung-samsae (삼증삼쇄)

Dasan preferował herbatę prasowaną w małe krążki, przypominające ciasteczka (tzw. tteokcha lub dabyong). Sam opracował i rygorystycznie egzekwował specjalną metodę jej obróbki zwaną Samjeung-samsae (三蒸三曬): 

    • Liście herbaty były trzykrotnie parowane i trzykrotnie suszone na słońcu.

    • Następnie mielono je na bardzo drobny proszek, mieszano z czystą wodą źródlaną z formacji skalnych i formowano w małe bloki. 

 Herbata jako spoiwo relacji

To właśnie pod wpływem Dasana mnich Choui rozwinął swoją pasję, która przyniosła mu miano "Koreańskiego Świętego Herbaty" (Chaseong). Dasan, który przyjął swój pseudonim od "Herbacianej Góry" (Mt. Dasan) w Gangjin, nauczył Choui właściwych metod zbioru, suszenia i parzenia dzikiej zielonej herbaty.

Dzięki tym wspólnym doświadczeniom i podróżom Choui napisał później fundamentalne dzieła dla koreańskiej drogi herbaty, w tym słynny poemat Dongdasong (Hymn do Wschodniej Herbaty). Do końca życia Dasana (zmarłego w 1836 roku) obaj myśliciele regularnie przesyłali sobie listy oraz paczki z liśćmi herbaty, udowadniając, że prawdziwa przyjaźń potrafi przekroczyć granice klasowe i religijnei. 

Świątynia  Baekryeon (白蓮寺)  Gangjin  

W Gangjin, gdzie znajduje się świątynia, herbata jest uprawiana od czasów dynastii Koryo .

Odkrycie „kamienia do   mielenia herbaty” podczas wykopalisk powierzchniowych na stanowisku świątyni jest tego dowodem. Co więcej, w okresie  herbata była ulubionym zwyczajem mnichów.

Świątynia Baengnyeonsa zajmuje ważne miejsce w odrodzeniu kultury herbaty w późnym okresie dynastii Joseon.